وزارت نفت از خودخواهی دست بردارد و جاده گچساران به گناوه را که محور تردد هزاران خودرو از استانهای مرکزی کشور به سمت سواحل خلیج فارس است به وزارت راه و شهرسازی واگذار کند تا مگر مسوولان این وزارتخانه فکری برای جان هموطنان کنند.

درسالهای اخیر تصادفات بی شمار در این جاده غیر استاندارد جان بسیاری از هموطنان را گرفته و یا آنان را برای همیشه خانه نشین کرده اما دریغ از اینکه مسوولان نفتی که این محور مواصلاتی را ملک آبا و اجدادی خود می دانند, کوچکترین تاسفی خورده باشند.

درکجای دنیا سراغ دارید جاده ای به طول بیش از یکصد کیلومتر  وجود داشته باشد که از ابتدایی ترین علایم راهنمایی و رانندگی بی بهره باشد و پلیس راه تنها هنگامی که فاجعه ای انسانی در آن رخ دهد به این جاده سرکشی کند.

 وزارت راه و شهرسازی بدلیل اینکه وزارت نفت این جاده را  اختصاصی خود می داند از نصب علایم راهنمایی و رانندگی و اقدام برای ترمیم ابنیه آن خودداری می کند و پلیس راه نیز بدلیل اینکه جاده مذکور غیراستاندارد است از تحت پوشش قرار دادن آن امتناع دارد اما آیا می توان در گیرو دار لجاجت مسوولان چند دستگاه اجرایی نسبت به جان هموطنان بی توجه بود.

به اعتقاد کارشناسان راهداری که بارها از  جاده گناوه به گچساران بازدید کرده اند علاوه بر فرسوده شدن سطح آسفالت این جاده که به ظاهر عیان است و گودالهای عمیق آن بویژه حدفاصل گناوه تا چهار راه بی بی حکیمه هر خودرویی را مستهلک می کند, ابنیه فنی و پلهای آن نیز چنان فرسوده است که هر لحظه ممکن است فرو بریزد و فاجعه ای را رقم بزند.

با این شرح که مسوولان ذیربط بیشتر از این را می دانند امید است که وجدان بیداری برای رفع این مشکل دیرینه چاره اندیشی کند.